Twórczość Mariana Kępińskiego nie poddawała się chwilowym modom i gwałtownym zmianom artystycznego języka. Artysta konsekwentnie budował własny, rozpoznawalny świat – wyciszony, kontemplacyjny, oparty na uważnej obserwacji rzeczywistości, a jednocześnie otwarty na to, co intuicyjne, niewidzialne i metafizyczne.
Jak pisze kuratorka wystawy dr hab. Aneta Pawłowska,
Droga, pierwsze słowo tytułu wystawy, może być odczytywana wielorako. Jest drogą biograficzną artysty, drogą jego twórczego dojrzewania, ale również metaforą duchowego poszukiwania sensu i ładu świata. W obrazach Kępińskiego droga nie zawsze pojawia się dosłownie. Może przybierać formę otwartego ku horyzontowi krajobrazu, pustej przestrzeni czy układu form prowadzących spojrzenie poza granicę widzialności.
Centralne miejsce w tej twórczości zajmuje natura. Nie jest ona jednak jedynie tematem malarskim.
Dla Kępińskiego natura staje się przestrzenią duchowej komunikacji z rzeczywistością, miejscem spotkania człowieka z porządkiem większym od niego samego – zauważa prof. Pawłowska. Pejzaże, samotne drzewa, kamienie, światło i wyciszone przestrzenie stają się w jego obrazach nośnikami skupienia, zachwytu i pytań o tajemnicę istnienia.
Trzecim ważnym słowem wystawy jest pamięć. Powraca ona w twórczości artysty poprzez wspomnienie rodzinnej Kamionki, miejsca dzieciństwa i duchowego zakorzenienia. Nie jest to jednak próba odtworzenia konkretnego krajobrazu. Jak podkreśla kuratorka, miejsce to „powraca w tych obrazach jako krajobraz wewnętrzny – przestrzeń pamięci, emocji i pierwotnych doświadczeń kontaktu z naturą”.
W obrazach Mariana Kępińskiego zwyczajne przedmioty i elementy rzeczywistości przekraczają swoją dosłowność. Studnia staje się znakiem, droga metaforą poszukiwania, a światło nabiera duchowego znaczenia. To malarstwo, które nie daje prostych odpowiedzi, lecz zaprasza do zatrzymania, uważnego patrzenia i osobistego doświadczenia.
W epoce przyspieszonego konsumowania obrazów sztuka Mariana Kępińskiego zyskuje szczególną aktualność. Uczy cierpliwego patrzenia, przypomina wartość skupienia i namysłu
– podsumowuje Aneta Pawłowska.
9 października o 18.00 odbędzie się również dyskusja wokół wystawy. Spotkanie będzie okazją do rozmowy o twórczej drodze artysty, charakterystycznym języku jego sztuki oraz obecnych w niej motywach natury, pamięci i duchowego poszukiwania. Uczestnicy przyjrzą się również działalności pedagogicznej Mariana Kępińskiego i jego znaczeniu dla kolejnych pokoleń twórców związanych z łódzką Akademią Sztuk Pięknych.
W dyskusji wezmą udział przedstawiciele łódzkiego środowiska akademickiego, uczniowie artysty oraz osoby znające jego twórczość i dorobek:
- prof. Łukasz Sadowski – Akademia Sztuk Pięknych w Łodzi,
- dr Daniel Cybula – Akademia Sztuk Pięknych w Łodzi, uczeń Mariana Kępińskiego,
- prof. Gabriel Kołat – Akademia Sztuk Pięknych w Łodzi, uczeń Mariana Kępińskiego,
- prof. Marcin Kępiński – Uniwersytet Łódzki, syn artysty,
- dr hab. Aneta Pawłowska, prof. UŁ – kuratorka wystawy.
Rozmowa pozwoli spojrzeć na dorobek Mariana Kępińskiego z kilku perspektyw: artystycznej, pedagogicznej i osobistej. Będzie również próbą odpowiedzi na pytanie o aktualność sztuki opartej na skupieniu, uważnej obserwacji i poszukiwaniu ukrytych znaczeń w świecie natury oraz codziennych przedmiotów.
Wystawa DROGA, NAUTRA, PAMIĘĆ jest częścią cyklu prezentującego twórczość wybitnych artystów i pedagogów związanych z łódzkim środowiskiem akademickim, realizowanego w ramach współpracy Uniwersytetu Łódzkiego i Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi. Dotychczas mieliśmy okazję prezentować następujące ekspozycje:
- Światłoczuły
- Przenikanie
- Hommage à Grzegorz Sztabiński – „Ciąg dalszy…”
- Andrzej Jocz. Ocalić od zapomnienia.
Fotorelacja Macieja Andrzejewskiego z otwarcia wystawy
Redakcja: Jolanta Sławińska-Ryszka (Centrum Organizacji Wydarzeń Kulturalnych i Konferencji UŁ)
Zdjęcia: Maciej Andrzejewski (Centrum Komunikacji Marki UŁ)
