Zakres i problematyka pracy
Monografia stanowi próbę rekonstrukcji sposobu relacjonowania konfliktu z lat 1787–1792 w prasie warszawskiej epoki panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego. Autorka analizuje zarówno przebieg wydarzeń militarnych i dyplomatycznych, jak i mechanizmy przekazu informacji: źródła wiadomości, opóźnienia komunikacyjne oraz ideowe uwarunkowania redakcji.
Podstawę źródłową stanowią cztery najważniejsze warszawskie tytuły prasowe końca XVIII wieku. Pomimo braku korespondentów wojennych dostarczały one czytelnikom szerokiej wiedzy o konflikcie, korzystając głównie z zagranicznych gazet francuskich, niemieckich i angielskich oraz z korespondencji prywatnej i dyplomatycznej.
Praca ma strukturę chronologiczno-problemową — kolejne rozdziały omawiają kampanie wojenne rok po roku: od 1787 r., przez intensywne działania lat 1788–1790, aż po negocjacje pokojowe zakończone traktatem w Jassach (1792). Szczególną uwagę poświęcono m.in.:
- oblężeniom Oczakowa i Izmaiłu,
- bitwom pod Fokszanami i Rymnikiem,
- upadkowi Belgradu,
- operacjom morskim na Morzu Czarnym.
Profesor Małgorzata Karkocha pokazuje zróżnicowane postawy redakcji wobec tzw. kwestii wschodniej — od narracji prorosyjskiej po bardziej proturecką i patriotyczno-reformatorską. Prasa jawi się tu nie jako neutralny przekaźnik informacji, lecz aktywny uczestnik debaty politycznej kształtujący opinię publiczną.
Więcej nt. publikacji na stronie wydawcy: Flagrante bello. The Russo-Turkish War in the Warsaw Press (1787–1792) – Wydawnictwo DiG
